Για τον Έκτορα Μποτρίνι ισχύει το αντίθετο από αυτό που γράφεται συχνά, ότι δηλαδή «δε χρειάζεται συστάσεις». Κατ’ εμέ, είναι από αυτούς τους ανθρώπους, για τους οποίους έχει δημιουργηθεί μια στρεβλή εικόνα, κυρίως λόγω της έκθεσής του στην τηλεοπτική αρένα. Το τεθλασμένο γυαλί του τηλεοπτικού φακού, τις περισσότερες φορές παρουσιάζει αυτό που πλάθουν οι ρόλοι που δίνονται σε όσους εμφανίζονται σε αυτόν, αφήνοντας στο σκοτάδι τον άνθρωπο που πραγματικά κρύβεται πίσω από την εικόνα.
Το γεγονός ότι ο Έκτορας Μποτρίνι είναι κάτι περισσότερο από μια τηλεοπτική περσόνα, αποδεικνύει περίτρανα η σπουδαία επαγγελματική του διαδρομή. Ο chef Μποτρίνι έχει καταφέρει πολλά. Έχει κερδίσει υψηλές διακρίσεις σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, έχει δημιουργήσει και συντηρεί ένα εστιατορικό σύμπαν με τις δικές του δυνάμεις και έχει αναδείξει με μοναδικότρόπο τη δυνατότητα που διαθέτει η ελληνική γαστρονομική παράδοση να μετασχηματίζεται σε εκλεκτική αποτύπωση της nouvelle cuisine.
Αυτό όμως που δύσκολα διακρίνει κανείς πίσω από τον δυναμικό τηλεοπτικό του χαρακτήρα, αλλά και την εικόνα ενός επιτυχημένου επαγγελματία, είναι ηευαίσθητη και ανήσυχη ιδιοσυγκρασία του καλλιτέχνη. Γιατί ο Μποτρίνι είναι στην πραγματικότητα ένας καλλιτέχνης σε μορφή μάγειρα. Τα πιάτα του, τυπικά δείγματα αυτού που ονομάζουμε υψηλή γαστρονομία, διαθέτουν πολλά παραπάνω. Πρωτίστως, διαθέτουν, ας μου επιτραπεί η έκφραση, έναν μαγειρικό λυρισμό. Είναι σαν το καθένα να αποτελεί έναν χαρακτήρα σε ένα λυρικό έργο, που αφηγείται μια ιστορία γεμάτη συναίσθημα και βάρος από το παρελθόν.
Η καλλιτεχνική αυτή φύση και ο επακόλουθος λυρισμός, τα χρώματα, τα αρώματα, οι αφηγήσεις και οι ανατροπές, συναποτελούν το μαγειρικό στερέωμα του μάγειρα Μποτρίνι. Και όλα αυτά συμβαίνουν με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια. Με μια απλόχερη κατάθεση ψυχής, χωρίς ίχνος επιτήδευσης και με την τόλμη που χαρακτηρίζει τους ρομαντικούς, ένα πραγματικό δώρο προς τον επισκέπτη που κρατά ανοιχτή την πόρτα της ψυχής του. Και επειδή το διακύβευμα στη γαστρονομία είναι η γευστικότητα, οφείλω να πω ότι στην περίπτωση του Μποτρίνι, αυτός είναι ο τελικός προορισμός.
Τα καλωσορίσματα προσφέρουν την πρώτη εντύπωση,ότι όσα θα ακολουθήσουν διαθέτουν πολυεπίπεδεςαναγνώσεις. Η οπτική τελειότητα των Χρυσάνθεμων συμπληρώνεται από την αρμονία των ετερόκλητων υλικών, της λευκής σοκολάτας, του αυγοτάραχου και του καπνιστού χελιού. Ο Cappuccino del Bosco με τον ζωμό από άγρια μανιτάρια και τον αφρό από ριζότο caccio epepe είναι ένα μικρό αριστούργημα με συμπύκνωση και βάθος που θα ζήλευαν τα ριζότι των μαέστρων της Λομβαρδίας και του Πιεμόντε. Τα ορεκτικά, ανταγωνίζονται και συμπληρώνουν το ένα το άλλο σε ευρηματικότητα, εκτελεστική αρτιότητα και γευστικό βάθος. Η Carbonara χωρίς ζυμαρικό, με κοιλιά ξιφία και κρέμα από nubulo, ένα από τα κλασικά πιάτα του chef, πείθει και τους πλέον δύσπιστους ότι η χρήση του όρου Carbonara δε γίνεται επί ματαίω.
Διαβάστε τώρα το παρακάτω: Η Πέστροφα του Λούρου: Φιλέτο πέστροφας από τον ποταμό Λούρο, σάλτσα ορού γάλακτος, καπνιστά αυγά σολομού, παντζάρι, τζελπεργαμόντου και κομποτέ ρόδι. Εκλεκτή πρώτη ύλη, ετερόκλητα υλικά, τεχνικές, εμφάνιση. Πιάτο που δύσκολα ξεχνιέται, καθώς αφήνει το γευστικό του στίγμα στη μνήμη. Η Pluma Ιβηρικού χοιρινού με πουρέ ξινόμηλο, chutney από φιρίκι και μουστάρδα με μέλι είναι διαολεμένα νόστιμη και ολοκληρώνει το ταξίδι των αλμυρών πιάτων με έναν δυνατό κρότο γευστικής ολοκλήρωσης.
Τα γλυκά εξίσου εντυπωσιακά με το Υποβρύχιο της παιδικής μας ηλικίας να μας ταξιδεύει όντως σε αυτήν,με σφαίρες βανίλιας και μαστίχας σε ροδόνερο, πλάι σε ένα κουταλάκι με παραδοσιακό υποβρύχιο. Το pairingτου κρασιού, που είναι άριστα μελετημένο, γίνεται από τον head sommelier Αλέξανδρο Γκαραφλή, ο οποίος έχει έναν απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο να προτείνει, να ταιριάζει και να παρουσιάζει το αφήγημα της κάθε ετικέτας που επιλέγει. Ειδική μνεία όμως, πρέπει να γίνει στον chef de cuisine Ηλία Ντούκα, ο οποίος φαίνεται πως έχει αποφασιστική συμβολή στο τόσο άρτιο αποτέλεσμα. Ο chef Ντούκας, με εμπειρία από τα καλύτερα εστιατόρια του κόσμου, δείχνει να χειρίζεται με άνεση το τιμόνι μιας τόσο απαιτητικής κουζίνας.
Στο Botrini’s Athens μπορεί να βρει κανείς ένα άριστο δείγμα της φιλοσοφίας fine dining. Όμως μπορεί να βρει και πολλά περισσότερα. Κάθε πιάτο, κάθε υλικό και κάθε γεύση, αποκαλύπτουν ένα κομμάτι από το παζλ της προσωπικότητας του chef Μποτρίνι. Και αυτή η προσωπικότητά του είναι που έχει συμβάλλει τόσο καίρια στη διαμόρφωση του σύγχρονου γαστρονομικού πολιτισμού μας.
