Σε ένα beach bar, ανάμεσα σε αμφίβολα cocktails και μουσικές, επάνω σε χρωματιστές καρέκλες και τραπέζια στο πλάι της θάλασσας, τέσσερις άγνωστοι ξεδιπλώνουν τις σκέψεις τους, την πορεία της ζωής τους, τα όνειρα, τους φόβους, τις ελπίδες τους, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό.
Το πιο τολμηρό στοίχημα της παράστασης; Ο τρόπος που αποφασίζει η σκηνοθέτρια Τώνια Ράλλη και η ομάδα Νοσταλγία να παρουσιάσει τους χαρακτήρες του έργου, βάζοντας δύο άντρες ηθοποιούς (Γιώργος Τζαβάρας και Γιώργος Σίμωνας) να ερμηνεύουν και τους τέσσερις ρόλους. Σε μια απόπειρα, πιθανώς, να δούμε τις κατά βάθος κοινές ανησυχίες και τους προβληματισμούς που «βασανίζουν» άντρες και γυναίκες, και τις εκατέρωθεν προσδοκίες που συχνά συνοδεύουν μια νέα γνωριμία, αλλά και χάριν του κωμικού στοιχείου που συνήθως συνοδεύει την παρενδυσία, που ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση – παρόλο που αδιαμφισβήτητα «παράγει» γέλιο – ίσως στερεί από τον περαιτέρω προβληματισμό που φιλοδοξεί να δημιουργήσει το έργο.
Οι δύο ηθοποιοί υπηρετούν επάξια τη διπλή ερμηνεία που καλούνται να φέρουν σε πέρας, με τον Γιώργο Τζαβάρα να ξεχωρίζει, έχοντας πραγματικά «χωνέψει» τόσο τον ρόλο της επιφανειακά σεμνότυφης και ντροπαλής ηλικιωμένης που ακόμα διψά για ζωή, αλλά και του τυχοδιώκτη μεσήλικα που θεωρεί πως έχει βρει το νόημα της ζωής, έξω από τις νόρμες. Πράγμα που φαίνεται σε ολόκληρη τη σκηνική του παρουσία, από την τοποθέτηση της φωνής, μέχρι την κινησιολογία του.
Τέσσερις ήρωες που αναζητούν την περιπέτεια και ονειρεύονται μια αντισυμβατική ζωή, έξω από τα στενά καθορισμένα κοινωνικά πλαίσια, μας «ταξιδεύουν» για περίπου 90 λεπτά σε έναν κόσμο που όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, από τον γυμνισμό το καταχείμωνο, μέχρι το να πιάνεις ψάρια με μια τρίαινα φτιαγμένη από πιρούνια. Βρισκόμενοι σε ένα μεταίχμιο της ζωής, ατενίζουν το αβέβαιο μέλλον, το απρόβλεπτο της ζωής και την πιθανότητα της μοναξιάς, με μια αισιοδοξία που μοιάζει σχεδόν επαναστατική, εστιάζοντας σε όλες εκείνες τις μικρές χαρές που κάνουν το ταξίδι πιο ευχάριστο. Για αυτό τον λόγο, ίσως, το φινάλε του έργου μας πιάνει και λίγο απροετοίμαστους, σχεδόν στη μέση μιας συζήτησης, για να μας δείξει πως σημασία ουσιαστικά δεν έχει πού και πώς θα καταλήξουν οι ήρωες που έπλασε ο Γιώργος Σίμωνας, αλλά περισσότερο το γεγονός ότι τολμούν: να ονειρευτούν, να πιστέψουν, να εμπιστευτούν.
Πιστοί στην καλοκαιρινή διάθεση του έργου, και μετά από μια σειρά παραστάσεων στο θέατρο Rabbithole, που κέρδισε την αγάπη του κοινού, «Αι γυμνισταί» είναι έτοιμοι για καλοκαιρινή περιοδεία, οπότε υπάρχει πιθανότητα να τους συναντήσετε και στην πόλη σας!
