Συχνά οι μικρές ομάδες (όπως μου αρέσει χαρακτηριστικά να λέω) κάνουν μεγάλα πράγματα στο θέατρο, με την αγάπη και τον ενθουσιασμό που τις χαρακτηρίζει, και που πιάνει τον παλμό της εποχής και του κοινού, και τον μεταφράζει σε σύγχρονα θεατρικά μέσα και κώδικες. Εδώ, λοιπόν, συγκεντρώσαμε λίγες από αυτές, που δε θα δεις σε κάποιο αφιέρωμα με τις “must παραστάσεις” της φετινής σεζόν, αλλά που αξίζουν πραγματικά μια ευκαιρία.
1. «Καλύτερα να σου βγει το μάτι» | Έως Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, Studio Μαυρομιχάλη
Ένα λάθος που δεν μένει απλώς λάθος αλλά αρχίζει να καθορίζει μια ολόκληρη ζωή. Από εκεί ξεκινάει η νέα δουλειά της ομάδας loopes, σε κείμενο και σκηνοθεσία της Χριστίνας Μπαρίτα, για να μιλήσει για την ενοχή, τη βία και το πώς αλλάζουν οι σχέσεις όταν ανατρέπονται οι ισορροπίες. Μια παράσταση για τα έμφυλα στερεότυπα, τη σχεδόν «κληρονομική» ντροπή που συνοδεύει τις γυναίκες, τις τραγικές διαστάσεις που μπορεί συχνά να πάρει ένα λάθος της στιγμής.
Η παράσταση πρωτοπαρουσιάστηκε στο 2ο Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών «Άδειος χώρος» στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων-Λευτέρης Βογιατζής και τώρα κλείνει τον κύκλο της στα Εξάρχεια. Παίζουν οι Κέλυ Βεκρή, Νόνη Ζαννή και Αντώνης Καραστεργίου, με μουσική από τους Resonoot.
Γιατί να τη δεις: συνδυάζει προβληματισμό, κοινωνικό σχόλιο και ειρωνεία, με στιγμές χιούμορ αλλά και συγκίνησης, επίσης είναι η τελευταία εβδομάδα παραστάσεων και οι δύο τελευταίες μέρες έχουν διπλές παραστάσεις, οπότε υπάρχει ακόμα χώρος για σένα.
2. «Η εγκληματική οργάνωση μιας παράστασης» | Έως Κυριακή 8 Νοεμβρίου, Θέατρο Χώρος
Τρεις ηθοποιοί που έχουν χάσει τις αυταπάτες τους αποφασίζουν να ανεβάσουν μόνες τους μια παράσταση, και η προσπάθεια γίνεται γρήγορα μια άγρια μάχη εξουσίας. Από θύματα του χώρου τους γίνονται θύτες, με αποτέλεσμα που δεν το περιμένουν. Η Παναγιώτα-Κερασίνα Κωστάμη υπογράφει το κείμενο και η Νικολέττα Μπάτσικα τη σκηνοθεσία. Οι δύο τους επίσης παίζουν και οι ίδιες στη μαύρη αυτή κωμωδία για τη δουλειά στις τέχνες, την άνιση πρόσβαση και το τίμημα μιας καλλιτεχνικής φιλοδοξίας, μαζί με τους Ιωάννα Ζέρβα, Μιράντα Ζησιμοπούλου, Αντώνη Καραστεργίου και Βικυνάουμα Κατσάρα. Πρόσωπα γνώριμα και ιστορίες οικείες που συμβαίνουν στο χώρο του θεάτρου αλλά θα μπορούσαν να συμβούν σε γραφεία, εταιρείες, σε χώρους λαμπερούς και σε όχι και τόσο. Γυναίκες της διπλανής πόρτας που αγωνίζονται καθημερινά να υπάρξουν κάπου, να τις προσέξει κάποιος, να νιώσουν πως αξίζουν. Γυναίκες που απογοητεύονται, πέφτουν, σηκώνονται και πάλι από την αρχή. Ο φόβος τις ακινητοποιεί, η ανασφάλεια τις κάνει ανίκανες να κυνηγήσουν ό,τι ονειρεύονται. Γυναίκες ασήμαντες, γυναίκες καταπιεσμένες. Μέχρι τη μέρα που αποφασίζουν να δράσουν. Με τον τρόπο τους..
Γιατί να τη δεις: είναι μια μεταθεατρική μαύρη κωμωδία από ανθρώπους που ξέρουν καλά αυτό που σατιρίζουν, με ένταση, με ρυθμό, με εναλλαγές συναισθημάτων, η παράσταση αυτή δε φοβάται να πει την αλήθεια.
3. «Η μηχανή» | Έως και 29 Νοεμβρίου, Στούντιο Ευρύ-χώρος (Οικονόμου 3, Εξάρχεια)
Μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι αντοχές μας μέσα στη μηχανή της εργασίας; Κατά πόσο η μηχανή γράφει πάνω στο σώμα και την ψυχή μας; Και τελικά, τι μένει πραγματικά δικό μας;
Αντλώντας έμπνευση από τη «Σωφρονιστική Αποικία» του Κάφκα και την «Αποικία των Τιμωρημένων» του Καμπανέλλη, η ομάδα μεταφέρει επί σκηνής ένα γνώριμο περιβάλλον: ένα μαγαζί εστίασης όπου οι εργαζόμενοι παλεύουν να αντέξουν μια ακόμη βάρδια. Εκεί που οι καφετιέρες ηχούν σαν γρανάζια και το «επαγγελματικό» χαμόγελο ραγίζει, το μαύρο χιούμορ μένει η μόνη άμυνα απέναντι στον παραλογισμό, την ώρα που μια ομάδα εργαζομένων φτάνει στα όριά της. Μια παράσταση με βιωματικό χαρακτήρα, που γεννήθηκε από το υλικό προσωπικών εμπειριών της ομάδας, και «ξεγυμνώνει» την άσχημη πλευρά της εργασίας στους τομείς της εστίασης. Παίζουν οι Νάσος Δρες, Εβίτα Ζερβάκη, Μαρία Καμπούρη
Δημήτρης Κολοτούρος, Θεόφιλος Μαγδαληνός, Κωνσταντίνα Ντιναπόγια, υπό την καθοδήγηση της Μαρίας Σάρρας Καρπούζη.
Γιατί να τη δεις: η παράσταση έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εντάσσει τους θεατές μέσα στα τεκταινόμενα, δημιουργώντας μια βιωματική εμπειρία, διαρκεί τόσο όσο θα ήθελες για να σε προβληματίσει χωρίς να κουράζει, και λειτουργεί με ελεύθερη συνεισφορά.
+1. «Τα ψυχοσωματικά μου μέσα» | Έως 15 Ιανουαρίου 2027, Σκηνή Μπέκετ
Άλλο ένα έργο για το θέατρο, με την υπογραφή της Ευαγγελία Γατσωτή, από την θεατρική ομάδα Nunc. Ένας γνωστός σκηνοθέτης διαλέγει πέντε νέους ηθοποιούς για ένα αλλόκοτο masterclass με κριτήριο το ψυχολογικό τους προφίλ. Τους μαθαίνει να κάνουν εργαλείο τις ψυχοσωματικές τους αντιδράσεις, ώσπου η σχέση δασκάλου και μαθητών μετατρέπεται σε πεδίο μάχης. Καθώς το σεμινάριο εξελίσσεται, οι ισορροπίες ανάμεσα στον δάσκαλο και τους συμμετέχοντες μετατρέπονται σε πεδίο μάχης. Τα όρια διαρκώς μετατοπίζονται, μέχρι που, όταν το σεμινάριο ολοκληρώνεται, τίποτα δεν μένει πια το ίδιο.
Ένα έργο για τα όρια, το άγχος, την υπερέκθεση, την πίεση για τέλειες ερμηνείες και το καθεστώς που επικρατεί στη σημερινή θεατρική σκηνή. Σκηνοθετούν οι Μυρσίνη Πετρίδη και Αθανασία Κυμπούρη, οι οποίες και παίζουν μαζί με τους Γιώργο Γκίντζο, Ανδριάνα Ζαχαριάδου-Κοροβέση, Ιωάννα Παπαδάκη και Κωνσταντίνο Χατζηθεοδώρου.
Γιατί να τη δεις: σατιρίζει καταστάσεις του θεάτρου με ιδιαίτερο χιούμορ και αγαπήθηκε ήδη πολύ την περασμένη χρονιά.
Τέσσερις παραστάσεις, τέσσερις ομάδες και μια κοινή αφετηρία: άνθρωποι που δεν περιμένουν να τους δοθεί χώρος, αλλά τον φτιάχνουν μόνοι τους. Διάλεξε αυτήν που σε εκφράζει, πάρε την παρέα σου, και τα λέμε στις μικρές σκηνές!
